Found the courage. May wisdom and His approval be mine. Amen.

3D2N,QNSMK

Totoong nagiging mainitin nga ang ulo ko. At napapa-emo. Kaysa iraos ko ulit ito sa bisyo, iba-blog ko na lang. This is highly therapeutic for me, but can be stressful for you. So depende sa pinagdadaanan mo, please choose wisely kung alin ang babasahin at seseryosohin (huwag) mo rito.

#1. Ayoko na maging dukha

censored. unposted.

#2. Isang magandang babae, dating kasama sa trabaho, ang obviously ay nagpa-boob job. AS IN! Ang laki laki laki laki na ng boobs ni ate. Bilang nagmamalisyang stalker sa Facebook, kitang-kita sa mga pekatyurs na all in the name of love itech. At mukhang asshole si kuya. Kita sa hawak na proud siyang idisplay ang newly renovated landscape ng misis niya. At hanggang doon lang yon. Nakakalungkot lang na ang mga babae, gagawin lahat para mahalin sila nang tapat. Magpapapayat, magpapadagdag, magpapabawas, magpapaunat, magpapakulot. Lahat na. Pero yung mga binubulong ng puso nila, ni hindi marinig ng mga jowang gago. Tinanong na ito ng isang kaibigan noon pa, pero hanggang ngayon di pa rin namin sure ang sagot. Bakit laging babae ang first honor sa compromise? Bakit laging lalake ang nauunang maubusan ng lambing? Bakit bakit bakit!

#3. Ang lahat ng Samson ay may Delilah. Ilang kwento na yung ganun ah. Yung sobrang astig nung lalake - astig, galit sa drama, allergic sa cheesy - pero noong nakatagpo ng "The One" eh talagang nagbago. May isang classic Samson case na naman akong binutingting sa Facebook. Itong si lalake ay hardcore Atheist (niche niya yan), mahilig sa kahit anong dark and rock and roll-ish. Patalon-talon lang si kuya sa mga relasyon. Pasawsaw-sawsaw parang isaw. Aba ngayon, engaged. At namumutawi ang pag-ibig sa FB wall. Pati pictures nila nung kanyang natagpuang baby girl. Noong bata pa ako, hinahanap ko ang formula ng kung paano ba maging Delilah. Hanggang ngayon. Hanggang ngayon.

#4. Nakakaiyak ang pagka-karnal ng panaginip ko kaninang umaga. May isang lalake na nakatira sa gitna ng laot. Ang trabaho niya ay lumangoy papunta sa mata ng bagyo tapos lalangoy ulit siya sa pinakamalapit na weather bureau para magreport kung anong "signal" nung bagyo. Ganon lang ang silbi sa buhay ni kuya. Wala siyang konsepto ng pamilya. Halos hindi nga siya marunong magsalita. Bata pa lang siya, pinadaan na siya sa matinding training at sinanay na mag-isa. Base sa panaginip ko, marami silang ganun sa Pilipinas.

Tapos, sa isang di malinaw na dahilan, nagkakilala kami. Inuwi niya ako sa bahay niya. At ako ang kanyang mundo. At ako ang kanyang prinsesa. And we lived happily ever after. Naluluha pa rin ako habang isinusulat ko ito, kasi ang gentle gentle gentle ni kuya. Gentle beast. Iba kung yumakap at tumitig. Parang artistahin ako sa panaginip na 'to. In fairness.

#5. Eto, naiyak din ako rito sa FB post ni V. Sweet kasi.
"[07.21.2013 - Our First Unique SUNDATE Ever!] ___, asked me if we could just stay at home, spend the entire Sunday together, just us... "for a change" instead of the routinary, usual weekend dates to the mall(s) - dinner - watch film - coffeedate - every possible weekend - we do this! So I granted her request, first we visited the church - Mater Dolorosa Parish Church (sa 4 YRS & 4MONTHS namen ni ____, pangatlo/pangapat palang nmen tong dumalaw sa simbahan..but this is a good start right?) then we WALKED to the nearest supermarket and bought some snacks - para parang nasa Cine daw sbe ni ____, then we went to VideoCity, rented some DVDs then WALKED back to our crib (PAWIS ANG LOLA MO - Galit galit muna!! Pagod ako!) Then..we downloaded some films online, and yes, ___ was able to lure me to stay at home, quite impossible but yes! As a reward, she cooked Chicken Curry for lunch and my favorite Spicy Chix Adobo for dinner (pagkain talaga pangbribe) Judgement: Ang galing mang BOODLE-BOODLE ni ___! Hahahha! Seriously, visiting the church, walkaton, staying at home and doing dvd/movie marathon are not that bad afterall, we get to spend the "real quality time" together without spending that much... We need to save daw kc for our dream house, dream car and dream out-of-the-country tour... Pero ___, once a month lang natin toh gagawin ah? "OUTGOING PERSON" ako eh.. Bwhahaha!"

Refresher Lessons: What we should have learned in Kindergarten

Habang nag-chichikahan kami nila KittenDreams, Gagamgirl at GangstaGrahoppa, isang bagets ang nagka-lightbulb moment. May gusto siyang itanong kay Mr. G. Hindi makakapaghintay ang tanong ng batang ito kaya agad niyang isiningit ang kanyang katawan sa gitna naming lahat --- pati sa gitna ng binubuo kong sentence. Kagila-gilalas. Sarap batukan.

Anyways, yaman din lang at medyo napapadalas ang usapan naming mga not-so-young sa kung paanong "iba na ang mga kabataan ngayon," dapat na itong isulat. For the first time, hihiling na rin ako na sana, this entry goes viral. Malaki ang pangangailangan ng mundo para sa refresher lessons on the things na dapat ay alam na natin noong mga bata na tayo. Depende sa iyong edad, ang tawag dito ay GMRC (Good Manners and Right Conduct) or Values Education lessons.

1. WAIT FOR YOUR TURN

Sa kwentuhan, sa pila, sa recitation sa klase, kahit saan. Mag-intay tayo guysh. Sa Facebook, Twitter at kung anu-ano pang social media na virtual tambayan ng karamihan these days, ang bawat user ay diyos. Siguro, dahil diyan, nadadala ng mga tao ang asal-kilobytes. Click-happy. Deadma yan kung nasa cyberworld. Pero sa totoong buhay, mag-intay naman plist. We understand. This is the "me-me-me!!!" generation. Pero habang we share the same soil and oxygen supply, wait for your turn. 

2. DIG YOUR EARS. LISTEN.

Sa ilang klase ng mga young adults na naturuan or napanood ko, usong uso ang mga di nakikinig. Tapos kapag biglang may kailangan na pala sila, guguluhin nila lahat para magtanong (and back to #1, kahit may iba pang nagtatanong eh isisingit ang sariling tanong). Walang tiyagang makinig ang mga tao ngayon. Nakakapagod.

3. DON'T FORGET TO SAY THANK YOU

Sa Facebook, nagla-like. Sa Twitter, nag-RT. Sa totoong buhay, kapag ginawan ng mabuti --- deadma.

4. DON'T FORGET TO SAY SORRY

Ang uso ngayon ay maghanap ng sisisihin. Tapos magmamatapang. Ganyang ganyang ganyan. Actually, kumplikado itong #4. Kasi, ang ibig sabihin ng "sorry" ay nakakabit sa konsepto ng accountability. Eh... parang laging out of stock yan these days. 

5. TANTRUMS = TODDLERS

Buzz word sa maraming circles ngayon ang tantrums. Yung pagsusumpong at pagsusuplada, kahit wala sa lugar. Ok lang yan. Kanya-kanyang trip yan. Pero ang tawaging "tantrums" ang mga ganitong episode ay nakakapagpabansot sa adult sense and sensibility. Ang batang nagta-tantrums, hindi puwedeng sisihin. Kasi bata eh, so medyo lang right niya yan. Ganun ba ang gustong ma-achieve ng mga matandang nagta-tantrums? Yung wala rin silang responsibilidad para sa inaasal nila? Tandaan. Ang tantrums ay pang-paslit. Ang adult na nagta-tantrums ay... ewan. Di ko talaga yan masakyan.

6. BULLYING IS NEVER A LAUGHING MATTER

Nagugulat ako na these days, may mga nag-aakalang magandang niche at source of pride ang maging bully. Minsan nga, institutionalized na pala ang maging bully. At may mga official list na rin ng mga taong paboritong i-bully. Humankind has always been associated with the insatiable need for supremacy. Big word. Supremacy. Hindi maging bully. I vow never to use the word. NEVER. And I am encouraging everyone to do the same. Maraming synonyms. Baka ang ibig sabihin eh masama ang ugali, mapanlamang, mayabang, makasarili. Then let's call them that. Tantanan na natin ang salitang bully kapag graduate na tayo ng Grade 2.

Ayan, medyo nakagaan na ng loob. May naiisip ka pa ba? Dagdag mo dali!

Sa Breakwater

Bago mag hapunan, napatambay sa breakwater. Ang taas taas naman nung tungtungan di ko abot. Nag-enjoy na lang ako ka kakakuha ng pekatyur. Maganda rin ang realization ni Sir. 13 years ago noong huli kaming tumambay sa breakwater. Galing kaming coverage ng Erap impeachment sa senate noon... naisip lang naming tumambay (proud to say, walang kahalayang tambay!). Simpler times, simpler lives. 

Tanong ni sir, "naisip mo bang babalik tayo 13 years later na may kasamang plus one?" 

Actually, hindi. Naiinis pa rin ako na hindi ko abot yung tungtungan. Chareng! Seryoso? Hindi talaga. Bata pa ko 'non eh. Pero kahit naisip ko siguro, hindi ko maiisip na ganito yun kaganda.

Hiwaga sa Balete Drive

Alam mo yung hindi ka naman writer pero kinakati kang sumulat ng kwento? Tapos pagdating sa page-3 ng double space, Arial 12, mong draft, bigla kang titigil kasi iisipin mo, sino namang babasa nito?

Alam mo yung di ka naman artista sa teatro pero kapag humarap ka sa salamin, di mo maiwasang saniban ng kung anu-anong character at bigla kang magro-roleplay?

Alam mo yung sa isip mo, may listahan ka ng set ng kanta na ie-emo mong iperform sakaling mapag-tripan ka isang araw ng mga kaibigang senglot?

Alam mo yung kapag may music na nasaling ang iyong mood for the day ay parang may sariling isip ang katawan mo at gusto mong mag-dance like no one's watching?

Ang white lady ng mga minasaker na pangarap ay hindi matatahimik hangga't di nasusumpungan ang katarungan.

Image is from this site